Imagination du moi

 

 

Parfois les pas du temps

 

s’arrêtent et le silence alors

 

s’installe, tantôt terrible

 

odieux obscur et plein d’angoisse

 

épais inéluctable

 

tantôt plus clair, apparaissant

 

pétri de lumière

 

pur, infini, limpide

 

et léger, si léger

 

que tu ne peux rester

 

là non plus

 

dans toute cette lumière

 

soudaine intense

 

que tu donnes et reçois

 

qui te brûle

 

au moment de calme

 

où le temps s’arrête

 

et le silence attend lumineux

 

et le temps attend lui aussi

 

que tu t’effaces

*

 

Immobile à tous les pas

 

sans un geste j’accomplis

 

une foule de gestes je sens

 

le moindre geste

 

                            plaisir

 

tu es du temps le terrible

 

principe où se rencontrent

 

privation et multitude

 

angoisse durable le temps

 

inlassable inexorable

 

où j’endure, tout dure

 

où je me trouve, je me retrouve

 

et vois

 

à travers l’espace du temps

 

le temps du corps, qui prend corps.

 

 

 

Traduit du grec par Michel Volkovitch

 

in, « Anthologie de la poésie grecque contemporaine, 1945 – 2000 »

 

Editions Gallimard (Poésie), 2000

 

De la même autrice :

 

Tristesse de la cité / Ηλυπημένη πολιτεία (13/04/2024)

 

- Le murmure d’Eurydice / Ευρυδίκης ψίθυρος (13/04/25)

 

 

Φαντασία του εγώ

 

 

 

Κάποτε τα βήματα του χρόνου

 

παύουν και τότε η σιωπή

 

γίνεται, πότε φοβερή κι απαίσια

 

γεμάτη σκοτάδι, έννοια

 

πυκνή αναπότρεπτη μοίρα,

 

πότε ξανοίγει, φαίνεται,

 

φανερώνεται ουσία φωτός

 

άπειρη, καθαρότατη, διάφανη,

 

τόσο ελαφριά, ελαφρότατη,

 

που δεν μπορείς

 

ούτ’ αυτού να σταθείς

 

καθώς φέγγεις, φέγγεσαι

 

έξαφνα οξύτατα,

 

καίεσαι από φως,

 

τη στιγμή της ησυχίας,

 

της παύσης του χρόνου

 

κι η φεγγερή σιωπή περιμένει,

 

στέκεται ο χρόνος και περιμένει,

 

για να εξαφανιστείς.

 

*

 

Ακίνητος σ’ όλα τα βλέμματα

 

είμαι δίχως κίνηση εκτελώ

 

πλήθος κινήσεις αισθάνομαι

 

την κίνηση πάσα

 

ηδονή

 

του χρόνου είσαι η φοβερή

 

αρχή εκεί συναντάται

 

η στέρηση και το πλήθος μεγάλο

 

έννοια διάρκειας ο χρόνος

 

διαρκεί ακατάβλητος αμετάβλητος

 

εκεί όπου αρκούμαι, διαρκούμε

 

εκεί ανευρίσκομαι, βρίσκομαι

 

ξανά και βλέπω

 

μέσ’ απ’ τον χώρο του χρόνου,

 

τον χρόνο του σώματος σώμα.

 

Poème précédent en grec :

 

Michalis Pieris / Μιχάλης Πιερής : Retour d’un exilé / Γυρισμός ξενιτεμένου (28/03/2023)

 

Poème suivant en grec :

 

Odyssèas Elytis / Οδυσσέας Ελύτης : Monogramme .III /Το Μονόγραμμα. III (23/11/2023)