Ithaque

Je ne sais si j’ai quitté pour être conséquent

ou par besoin de me fuir

l’étroite et mesquine Ithaque

ses confréries chrétiennes

sa morale asphyxiante.

Mais ce n’était pas une solution — juste une demi-mesure.

Depuis lors je traîne de route en route

récoltant blessures et expériences.

Les amis que j’ai aimés, je les ai perdus de vue,

et suis resté seul, tremblant que ne me voie quelqu’un

à qui je parlais autrefois d’idéal…

Je reviens aujourd’hui, dans un ultime effort

pour me montrer irréprochable, intact, je reviens

et je suis, mon Dieu, comme le fils prodigue

qui renonce au vagabondage, et rentre plein d’amertume

chez son père au grand cœur pour vivre

dans son giron une prodigalité privée.

Poséidon, je le porte en moi,

qui me retient toujours au loin ;

mais si je peux encore accoster,

Ithaque me trouvera-t-elle, vraiment, la solution ?

Traduit du grec par Michel Volkovitch

In, « Anthologie de la poésie grecque contemporaine »

Editions Gallimard (Poésie), 2000

 «Ιθάκη»

Δεν ξέρω αν έφυγα από συνέπεια

ή από ανάγκη να ξεφύγω τον εαυτό μου,

τη στενή και μικρόχαρη Ιθάκη

με τα χριστιανικά της σωματεία

και την ασφυχτική της ηθική.

Πάντως, δεν ήταν λύση· ήταν ημίμετρο.

Κι από τότε κυλιέμαι από δρόμο σε δρόμο

αποχτώντας πληγές κι εμπειρίες.

Οι φίλοι που αγάπησα έχουνε πια χαθεί

κι έμεινα μόνος τρέμοντας μήπως με δει κανένας

που κάποτε του μίλησα για ιδανικά…

Τώρα επιστρέφω με μίαν ύστατη προσπάθεια

να φανώ άψογος, ακέραιος, επιστρέφω

κι είμαι, Θεέ μου, σαν τον άσωτο που αφήνει

την αλητεία, πικραμένος, και γυρνάει

στον πατέρα τον καλόκαρδο, να ζήσει

στους κόλπους του μιαν ασωτία ιδιωτική.

Τον Ποσειδώνα μέσα μου τον φέρνω,

που με κρατάει πάντα μακριά·

μα κι αν ακόμα δυνηθώ να προσεγγίσω,

τάχα η Ιθάκη θα μου βρει τη λύση.

Poème précédent en grec :

 
Zoé Karèlli / Ζωής Καρέλλης : Le murmure d’Eurydice / Ευρυδίκης ψίθυρος (13/04/2025)