Marie-Madeleine,

 

 

Il m’a frappée dès le premier coup d’œil, je courais à tous ses sermons.

 

J’avais un terrain de ma tante et je l’ai vendu pour le suivre.

 

Et quand j’ai eu tout dépensé, j’ai décidé de vendre aussi mon corps,

 

d’abord aux gens des caravanes, ensuite aux publicains ;

 

J’ai couché avec des Romains, de têtes dures ; et quant aux Pharisiens,

 

     je les connais un peu...

 

Mais dans tout ça je n’oubliais pas ses yeux.

 

Pendant des mois pour lui j’ai cavalé du port au Temple

 

et de la ville au Mont des oliviers.

 

 

 

Monsieur le parfumeur, s’il vous plaît, baissez un peu pour moi vos prix.

 

Ce vase d’albâtre est trop cher pour mes économies.

 

Il me le faut pourtant, ce mélange avec quatre parfums.

 

De ces parfums, je baignerais ses pieds,

 

dans ces cheveux je sècherai ses pieds,

 

de ces lèvres je baiserai ses pieds si beaux, si purs.

 

Je sais, un tel parfum, c’est trop pour le repentir,

 

Mais pour l’amour c’est bien peu.

 

Et si j’embrasse un four sa religion, ce sera par amour pour Lui ;

 

Et si j’arrive au martyre pour Lui, c’est son amour qui m’aura inspirée.

 

Cat le désir, monsieur, embrase ma foi, et l’amour mon repentir

 

et sans doute mon nom sera symbole dans les siècles

 

de ceux qui ont été sauvés car ils ont beaucoup aimé.

 

 

 

 

 

Traduit du grec par Michel Volkovitch

 

In, « Anthologie de la poésie grecque contemporaine »

 

Editions Gallimard (Poésie), 2000

 

Du même auteur : Ithaque / Ιθάκη (16/07/2025)

 

 

Μαγδαληνή

 

 

Τον ξεχώρισα μόλις τον είδα, ήμουνα ταχτική στα κηρύγματά του·

πούλησα κι ένα κτηματάκι της θειας μου για να τον ακολουθήσω.

Όμως όταν πια όλα τα ξόδεψα, αποφάσισα να πουλήσω και το κορμί μου,

στην αρχή στους ανθρώπους των καραβανιών, κατόπι στους τελώνες·

κοιμήθηκα με σκληροτράχηλους Ρωμαίους κι οι Φαρισαίοι δε μου είναι άγνωστοι.

Κι όμως μέσα σ’ αυτά δεν ξεχνούσα τα μάτια του.

Μήνες για χάρη του έτρεχα απ’ το Ναό στο λιμάνι

κι από την πόλη στο Όρος των Ελαιών.

 

 

Κύριε μυροπώλη, κάντε μου, σας παρακαλώ, μια μικρή έκπτωση.

Για ένα βάζο αλαβάστρου δε φτάνουν οι οικονομίες μου.

Κι όμως πρέπει να αποχτήσω αυτό το μύρο με τα σαράντα αρώματα.

Μ’ αυτό το μύρο θ’ αλείψω τα πόδια του,

μ’ αυτά τα μαλλιά θα σφουγγίσω τα πόδια του,

μ’ αυτά τα χείλη, τα πόδια του τα εξαίσια κι άχραντα θα φιλήσω.

Ξέρω, είναι πολύ αυτό το μύρο για τη μετάνοια,

ωστόσο για τον έρωτα είναι λίγο.

Κι αν μια μέρα ασπαστώ το χριστιανισμό, θα είναι για την αγάπη του·

κι αν μαρτυρήσω γι’ Αυτόν, θα ’ναι η αγάπη του που θα μ’ εμπνέει.

Γιατί, κύριε, ο έρωτας μου ανάβει την πίστη κι η αγάπη τη μετάνοια

κι ίσως μείνει αιώνια τ’ όνομά μου σα σύμβολο

εκείνων που σώθηκαν και λυτρώθηκαν ότι ηγάπησαν πολύ.

 

 

 

Η εποχή των ισχνών αγελάδων 

 

Κοχλίας, Θεσσαλονίκη (Kochlias, Thessalonique) 1950

 

Poème précédent en grec :

 

Dinos Christianopoulos / Ντίνος Χριστιανόπουλος  : Ithaque / Ιθάκη (16/06/2025)